Ciemna strona patologii Polskiej Policji – Marcin "Borys" Miksza bez cenzury

Miksza wyjaśnia, że kiedyś bardzo emocjonalnie reagował na negatywne komentarze w internecie. Z czasem wypracował metodę bezpośredniego wyzywania swoich oskarżycieli. Opowiada konkretny przypadek, gdy komentator oskarżył go o 'opowiadanie bzdur'. Miksza odpowiedział publicznie, oferując spotkanie osobiste, nagranie rozmowy i wskazanie przez komentatora kłamstw. Komentator nigdy nie odpowiedział. Używa tego jako przykładu, że większość krytyków nie jest gotowa stanąć za swoimi słowami w obliczu prawdziwej konfrontacji.

Miksza sprzeciwia się stereotypowi przedstawiającemu go jako 'policyjnego gangstera', który używał tylko przemocy. Stwierdza, że choć był 'bezwzględnym skurwysynem' dla przestępców, jego głównym narzędziem była rozmowa. Uwielbiał rozmawiać z ludźmi, nawet zatwardziałymi przestępcami, i odkrył, że to podejście było znacznie skuteczniejsze w werbowaniu informatorów i nakłanianiu ich do zeznań. Opowiada anegdotę o zatrzymanym przestępcy, który był zaskoczony, że nie został pobity, słysząc historie na ulicy. Miksza wyjaśnia, że era 'bicia w stylu PRL' minęła i że budowanie zaufania poprzez rozmowę było jego metodą na sukces.

Miksza opisuje sytuację, w której mężczyzna, zbieg z aktywnym nakazem aresztowania, został zatrzymany przez policjantów po cywilnemu. Zamiast zostać zatrzymanym, funkcjonariusze zaproponowali układ: jeśli zezna, że Miksza jest skorumpowany, pozwolą mu wrócić do domu na święta. Zbieg odmówił, pojechał do domu, spakował torbę i dobrowolnie zgłosił się do więzienia. Ta historia została później potwierdzona zeznaniami zbiega w odrębnej prokuraturze w Toruniu. Miksza postrzega to jako kluczowy dowód na to, że sprawa przeciwko niemu to spisek, a nie legalne śledztwo.

Miksza otrzymał wiadomość od osoby, która twierdziła, że została zmuszona przez funkcjonariuszy BSW do kłamania na jego temat w 2013/14 roku. Osoba opisała, jak została zabrana do strzeżonego budynku policyjnego i postawiona przed ultimatum: pomóż wrobić Mikszę w korupcję albo zostaniesz ujawniony jako informator policji przed światem przestępczym, co byłoby wyrokiem śmierci. Osoba szczegółowo opisała pomieszczenie, potwierdzając, że lokalizacja była strzeżonym obiektem policyjnym. Miksza spotkał się z tą osobą i nagrał rozmowę, w której powtórzyła ona historię, stwierdzając, że została zmuszona do wskazania Mikszy przestępczemu współpracownikowi, którego następnie naciskano, by twierdził, że płacił Mikszy łapówki.

Adwokat Mikszy poinformował go, że dwóch poważnych przestępców, których wcześniej aresztował, było gotowych zeznać, że funkcjonariusze BSW odwiedzili ich w więzieniu, aby naciskać na złożenie fałszywych zeznań przeciwko Mikszy. Twierdzili, że funkcjonariusze chcieli, aby powiedzieli, że Miksza brał łapówki za przyzwolenie na handel narkotykami. Ci przestępcy zeznawali w prokuraturze w Toruniu. Jeden z nich, duży mężczyzna w kajdanach, wpadł we wściekłość podczas swoich zeznań, broniąc Mikszy i wyrażając obrzydzenie wobec policji za próbę zniszczenia jednego ze swoich. Mimo to prokurator w Toruniu umorzył sprawę, przyznając, że jest zbyt blisko emerytury, by walczyć z systemem.

Po zebraniu zeznań świadków i nagrań Miksza wysłał formalny wniosek do Komendanta Głównego Policji, generała Szymczyka, o wstrzymanie procedury administracyjnej swojego zwolnienia do czasu zbadania spisku. Poinformował również komendanta o toczącym się postępowaniu w Toruniu. Jego prośba została całkowicie zignorowana. Miksza kontrastuje to ze sprawą innego komendanta, który stanął za swoimi funkcjonariuszami oskarżonymi o incydent z granatnikiem, czekając na decyzję sądu. Czuje się opuszczony przez swoje kierownictwo, które, jak wierzy, bało się BSW i skandalu.