Dawkowanie tauryny – ogólne wytyczne
Autor podkreśla, że tauryna w wysiłku fizycznym przestaje być produkowana w wystarczającej ilości, więc podaż egzogenna pozwala nie zużywać białka na jej syntezę. Transportuje kreatynę do mięśni, co wspiera budowę masy. Działa też jako neurotransmiter GABA-ergiczny, poprawiając kognitycję, dlatego może zastąpić glutaminian czy asparaginian jako stymulant mózgu. Wymienia szeroki wachlarz zastosowań klinicznych: od chorób neurodegeneracyjnych (Parkinson, ALS, SM) po nadciśnienie, padaczkę, zapalenie wątroby czy uszkodzenia siatkówki. Ograniczeniem wieczornego przyjmowania jest przeciwwskazanie związane z interakcją tauryny z receptorami GABA: uspokaja, ale równocześnie wydłuża czuwanie, co może dać problemy ze snem. Dawkę 500–2000 mg nazywa „zwykle stosowaną”, jednak dopuszcza wyższe dawki u osób z większą masą ciała.
Tauryna jest aminokwasem z grupą sulfonową, nie wbudowuje się w białka mięśni, lecz działa jako regulator osmotyczny i nośnik azotu. Stymuluje wydzielanie insuliny z trzustki szlakiem niezależnym od K ATP, przez co nie wyczerpuje komórek β. W OUN jest agonistą receptorów GABA-A i glicynowych, działając hamująco, ale jednocześnie blokuje kanały chlorkowe związane ze snem, co objawia się czuwaniem.
zwykle stosujemy 500 do 2000 miligramów tauryny dziennie ale można jej więcej niektórzy proponują podawanie tauryny w ilości 25-50 mg na kilogram masy ciała dziennie w dawkach podzielonych