Hubert Czerniak - To schorzenie prowadzi do głuchoty! Poznaj witaminy, które mogą pomóc! Otoskleroza

Prelegent opiera się na jednym udokumentowanym przypadku kobiety z zaawansowaną oto sklerozą. Przed interwencją jej poziom witaminy D wynosił 22 ng/ml. Po rozpoczęciu kuracji preparatem ADEK oraz dodatkowymi, niesprecyzowanymi witaminami, poziom stopniowo rósł, aż do 160 ng/ml. Równolegle słuch ulegał poprawie – audiometria wykazała zmniejszenie deficytu na uchu prawym, które wcześniej było praktycznie głuche. Ustąpiły także częste zapalenia. Choć nie wyjaśniono mechanizmu biochemicznego, sam efekt wydaje się przekonujący w oczach prowadzącego. Zabieg mobilizacji strzemiączka wykonany później mógł dodatkowo wzmocnić poprawę, ale część progresji przypisuje wyłącznie suplementacji.

Witamina ADEK to połączenie kluczowych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, które biorą udział w gospodarce wapniowej, regulacji układu odpornościowego i mineralizacji kości. Choć prelegent nie tłumaczy mechanizmu w kontekście oto sklerozy, można spekulować, że niedobory tych witamin sprzyjają nieprawidłowemu obrotowi kostnemu w uchu środkowym. Opisany przypadek dokumentuje, że rozpoczęcie suplementacji (prawdopodobnie w wysokich dawkach) przyniosło zatrzymanie nawracających infekcji i powolną poprawę audiometryczną. Po osiągnięciu poziomu 160 ng/ml D3 pacjentka czuła się bardzo dobrze, co skłoniło ją do rezygnacji z klasycznej operacji na rzecz mniej inwazyjnego rozluźnienia połączeń kosteczek. Mówiący podkreśla, że właśnie takie połączenie suplementacji i zabiegu dało najlepszy efekt.

Prelegent ostrzega, że w leczeniu oto sklerozy bywają stosowane bisfosfoniany – te same leki co przy osteoporozie i przerzutach nowotworowych do kości. Ich poważnym skutkiem ubocznym jest martwica rozpływna żuchwy, która może wystąpić nawet kilka lat po zakończeniu terapii. Wymaga wtedy skomplikowanego leczenia chirurgicznego. Zdaniem mówiącego, ryzyko to przewyższa potencjalne korzyści, zwłaszcza że bisfosfoniany nie są oficjalnie zatwierdzone jako standard leczenia oto sklerozy, a medycyna akademicka nie opanowała metod hamowania tej choroby. Dlatego radzi unikać tego podejścia, podkreślając, że bezpieczniej jest postawić na suplementację i ewentualnie operację oszczędzającą.

Opisany przypadek dotyczył kobiety ze zdiagnozowaną oto sklerozą od ponad 4 lat, u której wcześniej poziom witaminy D wynosił jedynie 22 ng/ml. Po rozpoczęciu suplementacji preparatem ADEK i dodatkowymi witaminami, zapalenia ucha ustąpiły, a słuch systematycznie się poprawiał. Audiometria z kwietnia 2022 wykazała duży deficyt na uchu prawym, który w kolejnym badaniu uległ zmniejszeniu. Pacjentka osiągnęła poziom witaminy D 160 ng/ml bez objawów ubocznych i subiektywnie odczuła wzrost energii, poprawę pamięci i ogólnego samopoczucia. Gdy zaproponowano jej klasyczną operację wycięcia kosteczek, odmówiła; ostatecznie przeszła zabieg polegający na rozluźnieniu ścisłych połączeń między kosteczkami. Zdaniem mówiącego, to właśnie suplementacja witaminowa w połączeniu z celowaną, mniej inwazyjną operacją doprowadziła do dużej poprawy słuchu, co dokumentują audiogramy.

W środowisku naturopatycznym panuje przekonanie, że poziomy witaminy D powyżej 100 ng/ml są ryzykowne, podczas gdy wielu praktyków relacjonuje przypadki pacjentów z jeszcze wyższymi wartościami bez skutków ubocznych. Przedstawiony przypadek dokumentuje 160 ng/ml osiągnięte dzięki długotrwałej suplementacji preparatem ADEK — nie podano dokładnej dawki, ale poziom ten utrzymał się bez toksyczności. Pacjentka nie miała żadnych objawów hiperkalcemii, kamieni nerkowych ani innych typowych problemów. Zdaniem mówiącego, tak wysoki poziom witaminy D mógł wpłynąć na zahamowanie nieprawidłowego obrotu kostnego i poprawę funkcji słuchu.

Prelegent wymienia, że wśród czynników ryzyka oto sklerozy podaje się młode kobiety, występowanie rodzinne, okresy zaburzeń hormonalnych oraz związek z odrą. Przywołuje epidemię odry na Ukrainie, co może wskazywać na wirusowy trigger. Nie rozwija szczegółów mechanizmu, ale stawia hipotezę, że podobnie jak w innych schorzeniach, przebyta odra może inicjować nieprawidłową odpowiedź organizmu, prowadzącą do rozrostu strzemiączka. To kontrowersyjne ujęcie, bo akademickie piśmiennictwo nie uznaje tego za pewnik.