Hubert Czerniak - Cała prawda o suplementach diety! Technolog Piotr Bodył ujawnia informacje!

Ekspert wyjaśnia, że producenci często dodają stearyniany jako środki poślizgowe ułatwiające produkcję tabletek, a barwniki dla atrakcyjności wizualnej. Niestety, takie substancje mogą kumulować się w organizmie i sprzyjać stanom zapalnym lub reakcjom alergicznym. Podaje przykład tlenku tytanu, który został zakazany po badaniach wykazujących jego potencjalną szkodliwość. Podkreśla, że organizm ludzki lepiej radzi sobie z tym, co zna – substancjami pochodzenia naturalnego. Gdy napotyka obcy związek, może dojść do „buntu”, czyli odpowiedzi immunologicznej lub metabolicznej. Dlatego radzi wybierać suplementy o krótkim, przejrzystym składzie, bez „kolorowych” dodatków.

Ekspert wyjaśnia, że technologie produkcji poszły naprzód – obecnie zwykła kapsułka składa się z jednego składnika (celulozy), więc nie ma w niej nic szkodliwego. Problem pojawia się, gdy suplementacja wymaga połknięcia np. 50 kapsułek dziennie – wtedy żołądek może się „zbuntować”, czyli pojawią się wzdęcia, uczucie pełności, a nawet niechęć do dalszego przyjmowania. Podaje przykład sportowców, którzy po wielogodzinnym meczu przyjmują substancje w płynie, by organizm szybko je przyswoił i rozpoczął regenerację; stały posiłek przychodzi później. Dla przeciętnego konsumenta najlepszą ścieżką jest znalezienie produktu multi, który łączy kilka składników w jednej kapsułce lub porcji proszku. Dzięki temu ogranicza się liczbę połykanych jednostek i ryzyko błędów w dawkowaniu.

Ekspert definiuje jakość właśnie przez powtarzalność – produkt ma być smaczny tak samo dziś, jutro i za rok. Uzyskuje się to dzięki systemom jakościowym wdrożonym w zakładzie, analogicznym do tych stosowanych w przemyśle farmaceutycznym. Obejmują one kontrolę surowców, warunki pracy personelu (hałas, zapylenie, choroby przewlekłe), monitoring mikrobiologiczny i chemiczny. Dzięki temu konsument ma pewność, że suplement nie tylko działa, ale też nie szkodzi. Jest to szczególnie ważne przy suplementach przyjmowanych przewlekle.

Ekspert szczegółowo omawia pierwsze trzy kroki, nazywając je najważniejszymi. Krok 1: wybór elementu żywności, który nas interesuje. Krok 2: znalezienie oprawy naukowej – tu wprowadza pojęcie bromatologii, czyli nauki o jedzeniu, która bada, co tak naprawdę znajduje się w żywności i jak substancje na siebie wpływają. Krok 3: kompozycja prototypu – czyli połączenie składników aktywnych z dodatkami tak, aby produkt miał odpowiednią formę (stałą, płynną), smak i efekt fizjologiczny. Kolejne dwie fazy obejmują powiadomienie urzędu państwowego o zamiarze wprowadzenia na rynek, gdzie urzędnik może zażądać dodatkowych wyjaśnień opartych na badaniach naukowych, a nie na doświadczeniach sprzedażowych. Ostatnim elementem są badania starzeniowe i kontrola utrzymania standardów zawartości substancji czynnej w czasie. Całość sprawia, że suplement diety jest produktem silnie regulowanym, choć konsument rzadko to widzi.

Ekspert przywołuje badania naukowe z ostatnich lat, które pokazują, że rozkładanie celulozy z polimerów na oligomery i dalej na poszczególne frakcje dostarcza energii. Zaznacza, że wcześniej traktowaliśmy celulozę jak papier – materiał do pisania, a nie pożywienie. Dziś wiadomo, że celuloza jest nie tylko nośnikiem, ale i składnikiem energetycznym. Podkreśla też jej naturalny charakter – nie można jej niczym zastąpić, bo mimo iż dla niektórych wydaje się „pusta”, to nasz organizm ją wykorzystuje. Ta zmiana perspektywy ma praktyczne znaczenie dla oceny wartości odżywczej produktów bogatych w błonnik oraz dla formułowania suplementów z błonnikiem.